kontekst
Co dzieje się naprawdę?
Kraj, szkoła, program, język nauki, materiały, termin zmiany i perspektywa dziecka.
sytuacjaMetoda SAYDO
Najpierw
sytuacja.
Potem plan.
Nie zaczynamy od pakietu lekcji. Rozdzielamy wiedzę, język i sposób działania, a następnie składamy je w ścieżkę dla konkretnego dziecka.
Prześledź proces ↓Jedna zasada
Jeśli dziecko milczy, nie zakładamy od razu, że nie zna odpowiedzi. Sprawdzamy, gdzie dokładnie zatrzymało się między myślą a słowem.
Proces / 01–05
Każdy etap odpowiada na inne pytanie.
cel
Co ma stać się możliwe?
Rozwiązać typ zadania, czytać polecenia, pisać po polsku, rozmawiać w klasie albo wejść do nowego systemu.
działaniedobór
Kto potrafi poprowadzić tę drogę?
Łączymy przedmiot, język, wiek, temperament oraz sposób komunikacji prowadzącego.
relacjapróba
Czego uczymy się z pierwszych zajęć?
Pierwszy plan jest hipotezą. Obserwujemy podpory, tempo, samodzielność i jakość rozumienia.
obserwacjakorekta
Co zmieniamy dalej?
Zakres, sposób pracy i częstotliwość wynikają z postępu oraz zmieniającej się sytuacji dziecka.
aktualizacjaTrzy soczewki
Ocena, która mówi coś użytecznego.
Każda lekcja może pokazać zmianę w trzech niezależnych wymiarach.
Rozumie
Rozpoznaje pojęcie, widzi relację i potrafi wybrać strategię.
przedmiotNazywa
Rozumie polecenie i ma język do opisania własnego toku myślenia.
językDziała
Przenosi umiejętność do nowego zadania i stopniowo rezygnuje z podpór.
samodzielnośćInformacja zwrotna
Rodzic nie potrzebuje raportu po każdej minucie.
Potrzebuje wiedzieć, nad czym pracujemy, co już działa i jaka decyzja wynika z obserwacji.
Przykład języka informacji
„Rozwiązanie jest poprawne. Dziś pracowaliśmy nad tym, by dziecko samodzielnie wydobyło dane z angielskiego polecenia i uzasadniło drugi krok.”
konkret → obserwacja → następny krokStandard rozwijany wraz ze szkołą
Procedury, częstotliwość raportowania i narzędzia diagnozy zostaną doprecyzowane przed startem. Publikujemy zasadę działania, ale nie udajemy gotowego systemu, którego jeszcze nie sprawdziliśmy.
Pierwszy krok
Metoda zaczyna się od dobrego pytania.
Napisz, w jakiej sytuacji jest dziecko. Nie musisz samodzielnie rozstrzygać, czy problem dotyczy języka, przedmiotu czy zmiany systemu.